معارف حدیث

‏.
اگر از هیاهوی این جهان خسته‌ای،
اگر بارِ گناه بر شانه‌ات سنگینی می‌کند
— این دعا را آهسته بخوان...

آخرین جمله‌های خطبه‌اش را می‌گفت؛
جمله‌هایی که در آن، خستگیِ یک ماه عبادت با مهربانیِ یک پدر در هم آمیخته بود:
✧ «عَصَمَنَا اللَّهُ وَ إِيَّاكُمْ بِالتَّقْوَى، وَ جَعَلَ الْآخِرَةَ خَيْراً لَنَا وَ لَكُمْ مِنْ هَذِهِ الدُّنْيَا»
⁘ «خداوند، ما و شما را با تقوا نگاه دارد و آخرت را برای ما و شما بهتر از این دنیا قرار دهد».(۱)

🪶 این تنها یک دعا نبود؛ یک آغوش بود. امام در اوجِ مقامِ خلافت و در میان هزاران شنونده، خود را با مردم در یک ردیف می‌نشاند و می‌گوید «ما و شما» — نه «من»، نه «شماها».
گویی دست همه را می‌گیرد و پشت سر هم، به سوی یک افقِ روشن می‌برد.
چه زیبا سِیر می‌کند این کلام؛ از خاک به آسمان، از «حفظ شدن» به «خیر دیدن».

دو درخواست، دو آرزوی بزرگ:▿
*«عصمت» با تقوا*
همچو دستی که طفل را از لبهٔ پرتگاه می‌کشد. امام از خدا نمی‌خواهد ما را از سیل و زلزله حفظ کند؛
از او می‌خواهد که ما را در پناهِ تقوا نگاه دارد؛ همان سپری که انسان را نه از بلا، که از خودِ خودش حفظ می‌کند.

*برتریِ آخرت بر دنیا*
این دعا، دعوت به ترکِ دنیا نیست؛ دعوت به جابه‌جا شدنِ نگاه است.
یعنی چشمِ ما تا آن اندازه بزرگ شود که به این سرای گذرا قناعت نکند و دل را در آن گره نزند.

و تو، ای خوانندهٔ این سطرها
اگر امروز دلت گرفته است، اگر از هیاهوی این جهان خسته‌ای،
اگر بارِ گناه بر شانه‌ات سنگینی می‌کند — این دعا را آهسته بخوان.
آهسته، چنان‌که گویی #امام_علی_علیه_السلام دست بر شانه‌ات گذاشته و برایت دعا می‌کند:
✧عَصَمَنَا اللَّهُ وَ إِيَّاكُمْ بِالتَّقْوَى
و بدان که اگر تقوا را پاس بداریم، خدا ما را پاس می‌دارد؛
و اگر آخرت را بیش از دنیا دوست بداریم، هر دو را به ما خواهد داد.
معامله‌ای است که در آن، هرگز زیان نمی‌کنیم.

🤲 **دو آرزوی علوی:**
عصمت با تقوا: نگه‌داری از لغزش، در پناه پروا.
برتری آخرت: دلی که به گذرا قناعت نمی‌کند.
«ما و شما»: مهربانیِ امامی که همه را همراه می‌خواهد.

ا ---
۱. مصباح المتهجّد: ص٦٥٩ ص٧٢٨
https://eitaa.com/hadithnet/9053
@hadithnet | معارف حدیث