#احکام_دانش_آموزی
همه‌ی بچه‌ها خیلی زنگ ورزش رو دوست داشتند. همگی می‌اومدند توی حیاط و هم ورزش می‌کردند و با دوستاشون بازی می‌کردند.
علی و محسن هم تیمی شده بودند و حسابی مشغول بازی بودند.
وسط بازی پای علی لیز خورد و افتاد. محسن این صحنه رو که دید، نتونست جلوی خنده‌اش رو بگیره و شروع کرد به خندیدن.
بعد هم شروع کرد ادای علی رو درآوردن که چطوری لیز خورد و زمین افتاد. اول علی خندید اما وقتی دید محسن دست برنمی‌داره و مدام زمین خردنش رو مسخره می‌کنه ناراحت شد.
معلم ورزش بچه‌ها جلو اومد و گفت:
محسن جان، خندیدن و شوخی توی دین ما خیلی توصیه شده و خوبه اما این خنده‌ی تو گناه داره و خدا دوست نداره
بچه‌ها شما می‌دونید چرا معلم این حرف رو به محسن زد؟
چون از افتادن علی ناراحت شده بود؟
زنگ ورزش بود و نباید می‌خندیدن؟
یا چون محسن علی رو مسخره می‌کرد؟
بله بچه‌های عزیزم؛
آقای معلم به محسن توضیح داد که توی دین ما مسخره کردن گناه داره و اگر کسی رو مسخره کنیم و بخندیم، خدا رو ناراحت می‌کنیم.
محسن که اینو شنید به سمت علی رفت و از او عذرخواهی کرد و دوباره مشغول بازی شدند...
کانال کودکانه رضوی
@koodakane_razavi