صد روز در پایین پای امام ...
حالا درست صد روز گذشته است. صد روز در نگاه تقویم، فقط گذر ساده چند ماه از تیر و مرداد تا پاییز است، اما در حساب دل، صد روز دلتنگی کم نیست. صد روز پیش، مشهدالرضا کسی را در آغوش گرفت که تمام عمرش انگار با خستگی غریبه بود؛ رهبر شهید، آیت الله سیدعلی خامنهای. مردی که کار را نه برای رسیدن به جایگاه، که فقط برای خدمت میخواست.
امروز صد روز است که دیگر دارالذکر یک مسیر گذری نیست؛ یک مقصد است. حالا زائری که از اینجا رد میشود، قدمهایش ناخودآگاه آرام میگیرد. یک سکوت خاص در فضای رواق نشسته است؛ سکوتی که از جنس آرامش بعد از یک عمر دویدن است.
سنگ مزار، ساده و بیآلایش، چند قدمی ضریح نشسته است؛ نه بلندتر از کاشیها، نه چشمگیرتر از پنجرهها؛ و همین سادگی است که به همه یادآوری میکند عاقبت خدمت صادقانه، همین آرامش ابدی در سایه امام است.
یادداشتی به مناسبت یکصدمین روز تدفین رهبر شهید در حرم مطهر امام رضا علیهالسلام:
https://news.razavi.ir/00301S
@aqr_ir