Gap messenger
Download

درباره انتقاد تند خلیل‌زاده به رواج کی‌روشیسم و آسیب‌های آن در فوتبال ایران؛ خیانت از قاجارتا برنامه

بی‌آنکه قصد دفاع از آنچه خلیل‌زاده علیه جامعه خبری مطرح کرد را داشته باشیم، باید بپذیریم دوره «کی‌روشیسم»
به وجود نمی‌آمد اگر برنامه 90 در طول دهه 90 آن همه حمایت بی‌مرز از کی‌روش نمی‌کرد.
عادل فردوسی‌پور به صورت واضح و نمایان و بی‌هیچ پوششی، حامی کی‌روش بود و عقیده داشت فوتبال ما باید در هر حالتی او‌ را حفظ کند.
همین مصونیت رسانه‌ای عجیب که برنامه 90 و تهیه‌کننده‌اش پیرامون کی‌روش ساختند، موجب شد او عملا از حیطه «کنترل» ۲ رئیس فدراسیون فوتبال ما خارج شود. نه علی کفاشیان توانایی مهار کی‌روش را به عنوان «کارفرما» داشت و نه متاسفانه مهدی تاج در ۲ مقطعی که بود.
امثال خلیل‌زاده برخلاف رحمتی و عقیلی و آن افرادی که از تیم‌ ملی قهر کردند، متاسفانه تنها قربانی سلیقه کی‌روش شدند و چون فضای رسانه‌ای ما در آن مقطع تا حدود زیادی تحت نفوذ برنامه ۹۰ قرار داشت، عملا هیچ حامی بزرگ رسانه‌ای‌ برای «مغضوبان» وجود نداشت.
بعد ایجاد دو‌قطبی بزرگ بین کی‌روش و برانکو متاسفانه این اعمال سلایق بی‌توجیه بیشتر شد و چون فدراسیون وقت و سرمربی تیم‌ ملی تحت چتر حمایتی 90 بودند، عملا می‌شود پذیرفت تا حدودی این بخش از گلایه‌های شجاع درست است اما اهانت او به خبرنگاران چیزی نبود که زمین بازی را به نفعش کند.
او می‌توانست در فضایی آرام و بی‌آنکه بخواهد همه خبرنگاران را «آدم رسانه‌ای» کی‌روش ‌و «سودجو» عنوان کند، حرف دلش را بزند و بگوید چرا به اندازه‌ای که لیاقتش را داشت، برابر کی‌روش از او ‌دفاع نکردند؟
اما خلیل‌زاده با عصبانیت و بد مطرح کردن صورت مساله، کار را به بدترین شکل ممکن پیش برد تا جایی که باشگاه تراکتور از خبرنگاران عذرخواهی کرد و عنوان شد کمیته انضباطی به این موضوع رسیدگی خواهد کرد. او فریاد «دادرسی» سر داد اما خشک و تر را با هم سوزاند.
http://vatanemrooz.ir/newspaper/page/3985/1/277380/0

🇮🇷 @Vatanemrooz

24 February 2024 | 02:48